Ostatnio usłyszałam, że gdy chcesz, żeby Cię usłyszano, wystarczy skłamać. A co musisz zrobić, żeby posłuchano? Żeby dotrzeć do głębi, do skrajności. A skrajność ostatnio to moje ulubione słowo. Naszczęście to tylko słowo. Posłuchaj to zrozumiesz. Zrozum by posłuchać. I tak w kółko. W kółko. W kółko. Kółko. Kółko. Aż z tego kółka przyjemności dawnych wypadniesz. Nie będziesz wiedział kiedy, w jakie kółko wpaść na nowo. Nic. nic. Nic. nic. Nic nie wiesz. Nic nie widzisz. Nic nie słyszysz. Rozumiesz, nie wiesz. Tracąc nadzieję, zyskujesz nową. Nowe kółko. Widzisz nową osobę, która tym kółkiem kręci. A ty zaciskasz mocno ręce. By nie wypaść znów. Upadek, szczególnie ten na dolną część pleców boli. Pamiętam jak upadłam raz z drzewa, Lat 10, wyskość z 5. Nie lat. A wyskości. Tak wyskości było ich 5. A gdy wypadniesz znów. Twe ręce nie wytrzymają, koniuszki palców będą błagać o wytchnienie. Pojawi się kółko. Kółko. kółko. Tak. Znowu. Kółko,z którego się wyrwałeś dwa upadki wstecz. I jesteś zbyt słaby by podnieść się znów. To oni podadzą Ci rękę. A potem podetną skrzydła, byś trzymał się ich rąk i nie mógł odlecieć.
Zanim weźmiesz rękę, odleć. Usłysz. Skłam. Zrób. Posłuchaj.Figura.s.